Cuan pensaba-mos que “A fin de l’agüerro” podeba plegar t’o nuestro pais, beluns mos han ubierto os guellos contrimostrando-nos que Aragón contina estando una colonia, una nazión de chusmesos, an se reculle con goyo y argüello en bels casos, una contrimuestra asinas d’o poder d’o nazionalismo español, no xublidemos l’unico en l’estau que tien exerzito. Iste ye l’auto de ficar por parti d’o exerzito español y d’o cosello de Zaragoza, una bandera d’España prau gran, chusto en a plaza Aragón, deban d’o molimento de remeranza d’o zaguer chustizia d’Aragón. Un auto de bergüeña ta toz aquers que mos setimos aragoneses, una contrimuestra mas d’o españolismo en ista tierra, auto que ye mas propio de fa 50 añadas que d’iste sieglo. Luen de chusmeter-nos solo mos dan razons ta luitar:

¡A LUITA ENCARA CONTINA!

Si Chuan de Lanuza “O Mozo” debantase o tozuelo y beyese lo que fan beluns que se dizen aragoneses, se tornaria t’a fuesa.

PRAU




Cuando pensábamos que “A fin de l’agüerro” podía llegar a nuestro país, algunos nos han abierto los ojos demostrándonos que Aragón sigue siendo una colonia, una nación de sumisos, donde se llega a acatar con orgullo y alegría en algunos casos, una demostración así del poderío del nacionalismo español, no lo olvidemos el único que tiene un ejercito que lo avala. Nos referimos al acto de colocación por parte del ejercito español y del consistorio de Zaragoza, de una bandera de España de proporciones descomunales, nada mas y nada menos que en la Plaza Aragón y enfrente del monumento a la memoria del último Justicia de Aragón. Un acto de vergüenza para todos aquellos que nos sentimos aragoneses, una muestra mas de españolismo en esta tierra, un acto mas propio de hace 50 años que del siglo XXI. Lejos de someternos solo nos dan motivos para la lucha:

¡LA LUCHA TODAVÍA CONTINUA!

Si Juan de Lanuza levantara la cabeza y viera lo que hacen algunos que se dicen aragoneses, se volvía a meter en la tumba.

PRAU